حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي الضُّحَى، عَنْ مَسْرُوقٍ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ دَخَلَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَجُلاَنِ فَكَلَّمَاهُ بِشَىْءٍ لاَ أَدْرِي مَا هُوَ فَأَغْضَبَاهُ فَلَعَنَهُمَا وَسَبَّهُمَا فَلَمَّا خَرَجَا قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَنْ أَصَابَ مِنَ الْخَيْرِ شَيْئًا مَا أَصَابَهُ هَذَانِ قَالَ " وَمَا ذَاكِ " . قَالَتْ قُلْتُ لَعَنْتَهُمَا وَسَبَبْتَهُمَا قَالَ " أَوَمَا عَلِمْتِ مَا شَارَطْتُ عَلَيْهِ رَبِّي قُلْتُ اللَّهُمَّ إِنَّمَا أَنَا بَشَرٌ فَأَىُّ الْمُسْلِمِينَ لَعَنْتُهُ أَوْ سَبَبْتُهُ فَاجْعَلْهُ لَهُ زَكَاةً وَأَجْرًا " .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ ning huzurlariga ikki kishi kirib, ular bilan men bilmaydigan bir narsa haqida gaplashdilar va u zotni gʻazablantirdilar. Shunda (u zot) ularga laʼnat oʻqidilar va soʻkdilar. Ular chiqib ketgach, men: «Yo Rasululloh! Yaxshilikdan kim biror narsaga erishsa ham, bu ikkovi (endi) erisha olmaydi», dedim. (U zot): «Bu nimasi?», — dedilar. (Oisha) dedi: Men: «Siz ularga laʼnat oʻqidingiz va soʻkdingiz», dedim. (U zot): «Men Robbim bilan nimaga shartlashganimni bilmaysanmi? Men: ‹Yo Alloh, men ham faqat bir insonman, bas, musulmonlardan qaysi birini laʼnatlasam yoki soʻksam, buni unga poklik va ajr qilib qoʻygin›, dedim», — dedilar.