حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، وَأَبُو مُعَاوِيَةَ ح وَحَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، أَخْبَرَنَا جَرِيرٌ، كُلُّهُمْ عَنْ هِشَامٍ، بِهَذَا الإِسْنَادِ وَزَادَ فِي حَدِيثِ جَرِيرٍ قَالَ وَأَمِيرُهُمْ يَوْمَئِذٍ عُمَيْرُ بْنُ سَعْدٍ عَلَى فِلَسْطِينَ فَدَخَلَ عَلَيْهِ فَحَدَّثَهُ فَأَمَرَ بِهِمْ فَخُلُّوا .
Hishom ibn Hakim ibn Hizom (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Oʻsha kunlari ularning amiri Falastinda Umayr ibn Saʼd edi. (Hishom) uning huzuriga kirib, unga (bu hadisni) aytib berdi. Shunda u (ular toʻgʻrisida) buyruq berib, ular qoʻyib yuborildi».Ҳишом ибн Ҳаким ибн Ҳизом (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Ўша кунлари уларнинг амири Фаластинда Умайр ибн Саъд эди. (Ҳишом) унинг ҳузурига кириб, унга (бу ҳадисни) айтиб берди. Шунда у (улар тўғрисида) буйруқ бериб, улар қўйиб юборилди».