Ali (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kuni Rasululloh ﷺ oʻtirgan edilar, qoʻllarida bir tayoqcha boʻlib, u bilan (yerni) chizgilar edilar. Soʻng boshlarini koʻtarib, dedilar: «Sizlardan biror jon yoʻqki, magar uning jannat va doʻzaxdagi oʻrni bilingan (azaldan maʼlum qilingan) boʻlsin». (Sahobalar): «Yo Rasululloh! U holda nega amal qilamiz? (Yozilganga) tayanib qoʻyaqolmaymizmi?» dedilar. (U zot): «Yoʻq. Amal qilinglar, har kimga oʻzi nima uchun yaratilgan boʻlsa, oʻsha (narsa) osonlashtiriladi», dedilar. Soʻng (u zot): {Endi kim (Olloh yoʻlida mol-mulkini) ato etsa va (Ollohdan) qoʻrqsa, hamda goʻzal (kalima)ni tasdiqlasa…} — u Zotning {biz uni eng ogʻir (yoʻl)ga muyassar qilurmiz} (degan soʻzigacha) (Layl 5–10) (oyatini) oʻqidilar.Али (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир куни Расулуллоҳ ﷺ ўтирган эдилар, қўлларида бир таёқча бўлиб, у билан (ерни) чизгилар эдилар. Сўнг бошларини кўтариб, дедилар: «Сизлардан бирор жон йўқки, магар унинг жаннат ва дўзахдаги ўрни билинган (азалдан маълум қилинган) бўлсин». (Саҳобалар): «Ё Расулуллоҳ! У ҳолда нега амал қиламиз? (Ёзилганга) таяниб қўяқолмаймизми?» дедилар. (У зот): «Йўқ. Амал қилинглар, ҳар кимга ўзи нима учун яратилган бўлса, ўша (нарса) осонлаштирилади», дедилар. Сўнг (у зот): {Энди ким (Оллоҳ йўлида мол-мулкини) ато этса ва (Оллоҳдан) қўрқса, ҳамда гўзал (калима)ни тасдиқласа…} — у Зотнинг {биз уни энг оғир (йўл)га муяссар қилурмиз} (деган сўзигача) (Лайл 5–10) (оятини) ўқидилар.