حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ، أَخْبَرَنَا أَبُو مَالِكٍ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّهُ سَمِعَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم وَأَتَاهُ رَجُلٌ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ أَقُولُ حِينَ أَسْأَلُ رَبِّي قَالَ " قُلِ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي وَارْحَمْنِي وَعَافِنِي وَارْزُقْنِي " . وَيَجْمَعُ أَصَابِعَهُ إِلاَّ الإِبْهَامَ " فَإِنَّ هَؤُلاَءِ تَجْمَعُ لَكَ دُنْيَاكَ وَآخِرَتَكَ " .
Toriq ibn Ashyam al-Ashjaʼiy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: u Nabiy ﷺ ni eshitdi — u zot huzurlariga bir kishi kelib: «Yo Rasululloh! Robbimdan soʻraganimda qanday deyin?» dedi. (U zot): «‹Allohummagʻfir li, varhamni, va ofini, varzuqni› (Ey Alloh, meni magʻfirat qil, menga rahm qil, menga ofiyat ber va menga rizq ber) — deb ayt», dedilar va bosh barmoqdan boshqa barmoqlarini yigʻib (koʻrsatib): «Zero bu (soʻzlar) sen uchun dunyoyingni ham, oxiratingni ham jamlab beradi», dedilar.