Toriq ibn Ashyam al-Ashjaʼiy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: u Nabiy ﷺ ni eshitdi — u zot huzurlariga bir kishi kelib: «Yo Rasululloh! Robbimdan soʻraganimda qanday deyin?» dedi. (U zot): «‹Allohummagʻfir li, varhamni, va ofini, varzuqni› (Ey Alloh, meni magʻfirat qil, menga rahm qil, menga ofiyat ber va menga rizq ber) — deb ayt», dedilar va bosh barmoqdan boshqa barmoqlarini yigʻib (koʻrsatib): «Zero bu (soʻzlar) sen uchun dunyoyingni ham, oxiratingni ham jamlab beradi», dedilar.Ториқ ибн Ашям ал-Ашжаъий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: у Набий ﷺ ни эшитди — у зот ҳузурларига бир киши келиб: «Ё Расулуллоҳ! Роббимдан сўраганимда қандай дейин?» деди. (У зот): «‹Аллоҳуммағфир ли, варҳамни, ва офини, варзуқни› (Эй Аллоҳ, мени мағфират қил, менга раҳм қил, менга офият бер ва менга ризқ бер) — деб айт», дедилар ва бош бармоқдан бошқа бармоқларини йиғиб (кўрсатиб): «Зеро бу (сўзлар) сен учун дунёйингни ҳам, охиратингни ҳам жамлаб беради», дедилар.