حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ أَزْهَرَ الْوَاسِطِيُّ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، حَدَّثَنَا أَبُو مَالِكٍ الأَشْجَعِيُّ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ كَانَ الرَّجُلُ إِذَا أَسْلَمَ عَلَّمَهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم الصَّلاَةَ ثُمَّ أَمَرَهُ أَنْ يَدْعُوَ بِهَؤُلاَءِ الْكَلِمَاتِ " اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي وَارْحَمْنِي وَاهْدِنِي وَعَافِنِي وَارْزُقْنِي " .
Toriq ibn Ashyam al-Ashjaʼiy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: bir kishi Islomni qabul qilsa, Nabiy ﷺ unga namozni oʻrgatar, soʻng uni mana shu soʻzlar bilan duo qilishga buyurar edilar: «‹Allohummagʻfir li, varhamni, vahdini, va ofini, varzuqni› (Ey Alloh, meni magʻfirat qil, menga rahm qil, meni hidoyat qil, menga ofiyat ber va menga rizq ber)».Ториқ ибн Ашям ал-Ашжаъий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: бир киши Исломни қабул қилса, Набий ﷺ унга намозни ўргатар, сўнг уни мана шу сўзлар билан дуо қилишга буюрар эдилар: «‹Аллоҳуммағфир ли, варҳамни, ваҳдини, ва офини, варзуқни› (Эй Аллоҳ, мени мағфират қил, менга раҳм қил, мени ҳидоят қил, менга офият бер ва менга ризқ бер)».