حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَأَبُو كُرَيْبٍ وَإِسْحَاقُ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ بِشْرٍ، عَنْ مِسْعَرٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ أَبِي رِشْدِينَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، عَنْ جُوَيْرِيَةَ، قَالَتْ مَرَّ بِهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حِينَ صَلَّى صَلاَةَ الْغَدَاةِ أَوْ بَعْدَ مَا صَلَّى الْغَدَاةَ . فَذَكَرَ نَحْوَهُ غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ " سُبْحَانَ اللَّهِ عَدَدَ خَلْقِهِ سُبْحَانَ اللَّهِ رِضَا نَفْسِهِ سُبْحَانَ اللَّهِ زِنَةَ عَرْشِهِ سُبْحَانَ اللَّهِ مِدَادَ كَلِمَاتِهِ " .
Juvayriya (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ bomdod namozini oʻqigan paytda yoki bomdodni oʻqib boʻlgach uning yonidan oʻtdilar. Soʻng u (roviy) shunga oʻxshash (hadisni) zikr qildi, faqat u zot bunday dedilar: «‹Subhaanallohi adada xalqihi, subhaanallohi rizoo nafsihi, subhaanallohi zinata arshihi, subhaanallohi midooda kalimaatihi (Alloh Oʻz maxluqotlari sonicha pok, Alloh Oʻzining roziligicha pok, Alloh Arshining ogʻirligicha pok, Alloh kalimalarining siyohicha pok)›».