حَدَّثَنِي حَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى، حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي عَمْرٌو، عَنْ عَبْدِ رَبِّهِ بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِنَّ الشَّيْطَانَ إِذَا ثُوِّبَ بِالصَّلاَةِ وَلَّى وَلَهُ ضُرَاطٌ " . فَذَكَرَ نَحْوَهُ وَزَادَ " فَهَنَّاهُ وَمَنَّاهُ وَذَكَّرَهُ مِنْ حَاجَاتِهِ مَا لَمْ يَكُنْ يَذْكُرُ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Albatta, shayton namozga (azon-iqomat bilan) chaqirilganda, ovoz chiqarib shamol qoʻyib qochib qoladi», dedilar. Soʻng shunga oʻxshash (hadisni) zikr qildi va shuni qoʻshib aytdi: «Soʻng (shayton kishini namozda) tanbeh berib, vaʼda berib chalgʻitadi va unga (avval) eslamagan hojatlarini eslatadi».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта, шайтон намозга (азон-иқомат билан) чақирилганда, овоз чиқариб шамол қўйиб қочиб қолади», дедилар. Сўнг шунга ўхшаш (ҳадисни) зикр қилди ва шуни қўшиб айтди: «Сўнг (шайтон кишини намозда) танбеҳ бериб, ваъда бериб чалғитади ва унга (аввал) эсламаган ҳожатларини эслатади».