وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، وَابْنُ، بَشَّارٍ قَالاَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ أَبِي مَيْمُونَةَ، عَنْ أَبِي رَافِعٍ، قَالَ رَأَيْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ يَسْجُدُ فِي { إِذَا السَّمَاءُ انْشَقَّتْ} فَقُلْتُ تَسْجُدُ فِيهَا فَقَالَ نَعَمْ رَأَيْتُ خَلِيلِي صلى الله عليه وسلم يَسْجُدُ فِيهَا فَلاَ أَزَالُ أَسْجُدُ فِيهَا حَتَّى أَلْقَاهُ . قَالَ شُعْبَةُ قُلْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم . قَالَ نَعَمْ .
Abu Rofeʼ (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: «Abu Hurayrani {Osmon yorilganda} (Inshiqoq 1) (su rasida) sajda qilayotganini koʻrdim va: ‹Sen bunda sajda qilasanmi?› dedim. U: ‹Ha, men doʻstim ﷺ ni bunda sajda qilayotganlarini koʻrganman, shuning uchun u zotga yoʻliqquncha bunda sajda qilishni tark etmayman›, dedi». Shuʼba: «Men: ‹Nabiy ﷺ nimi?› dedim. U: ‹Ha›, dedi», dedi.