وَحَدَّثَنِي أَحْمَدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الدَّوْرَقِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ، حَدَّثَنَا هَمَّامٌ، حَدَّثَنَا قَتَادَةُ، عَنْ أَبِي أَيُّوبَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " وَقْتُ الظُّهْرِ إِذَا زَالَتِ الشَّمْسُ وَكَانَ ظِلُّ الرَّجُلِ كَطُولِهِ مَا لَمْ يَحْضُرِ الْعَصْرُ وَوَقْتُ الْعَصْرِ مَا لَمْ تَصْفَرَّ الشَّمْسُ وَوَقْتُ صَلاَةِ الْمَغْرِبِ مَا لَمْ يَغِبِ الشَّفَقُ وَوَقْتُ صَلاَةِ الْعِشَاءِ إِلَى نِصْفِ اللَّيْلِ الأَوْسَطِ وَوَقْتُ صَلاَةِ الصُّبْحِ مِنْ طُلُوعِ الْفَجْرِ مَا لَمْ تَطْلُعِ الشَّمْسُ فَإِذَا طَلَعَتِ الشَّمْسُ فَأَمْسِكْ عَنِ الصَّلاَةِ فَإِنَّهَا تَطْلُعُ بَيْنَ قَرْنَىْ شَيْطَانٍ " .
Abdulloh ibn Amr (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Peshinning vaqti quyosh ogʻib, kishining soyasi oʻz boʻyidek boʻlganidan, asr kirmagunigacha (boʻlgan paytdir); asrning vaqti quyosh sargʻaymaguniga qadar; shom namozining vaqti shafaq gʻoyib boʻlmaguniga qadar; xufton namozining vaqti tunning oʻrtasigacha; subh namozining vaqti tong otishidan quyosh chiqmaguniga qadardir. Quyosh chiqsa, namozdan toxta, chunki u shaytonning ikki shoxi orasidan chiqadi», — dedilar.Абдуллоҳ ибн Амр (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Пешиннинг вақти қуёш оғиб, кишининг сояси ўз бўйидек бўлганидан, аср кирмагунигача (бўлган пайтдир); асрнинг вақти қуёш сарғаймагунига қадар; шом намозининг вақти шафақ ғойиб бўлмагунига қадар; хуфтон намозининг вақти туннинг ўртасигача; субҳ намозининг вақти тонг отишидан қуёш чиқмагунига қадардир. Қуёш чиқса, намоздан тохта, чунки у шайтоннинг икки шохи орасидан чиқади», — дедилар.