وَحَدَّثَنِي أَبُو بَكْرِ بْنُ نَافِعٍ الْعَبْدِيُّ، حَدَّثَنَا بَهْزُ بْنُ أَسَدٍ الْعَمِّيُّ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، عَنْ ثَابِتٍ، . أَنَّهُمْ سَأَلُوا أَنَسًا عَنْ خَاتَمِ، رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ أَخَّرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الْعِشَاءَ ذَاتَ لَيْلَةٍ إِلَى شَطْرِ اللَّيْلِ أَوْ كَادَ يَذْهَبُ شَطْرُ اللَّيْلِ ثُمَّ جَاءَ فَقَالَ " إِنَّ النَّاسَ قَدْ صَلَّوْا وَنَامُوا وَإِنَّكُمْ لَمْ تَزَالُوا فِي صَلاَةٍ مَا انْتَظَرْتُمُ الصَّلاَةَ " . قَالَ أَنَسٌ كَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَى وَبِيصِ خَاتَمِهِ مِنْ فِضَّةٍ وَرَفَعَ إِصْبَعَهُ الْيُسْرَى بِالْخِنْصَرِ .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: ular (Anasdan) Rasululloh ﷺ ning uzugi haqida soʻrashganda, u shunday dedi: «Rasululloh ﷺ bir tun xufton (namozi)ni tunning yarmigacha yoki tun yarmi oʻtay deganicha kechiktirdilar. Soʻng kelib: ‹Albatta, odamlar namoz oʻqib, uxlab qolishdi, sizlar esa namozni kutgan ekansiz, namozdadirsiz›, — dedilar». Anas dedi: «Goʻyo men u zotning kumush uzugining yaltirashiga qarab turganday boʻlaman», — dedi va chap qoʻli jimjiloq barmogʻini koʻtardi.