وَحَدَّثَنِي عَمْرٌو النَّاقِدُ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنْ أَبِي الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَدَ نَاسًا فِي بَعْضِ الصَّلَوَاتِ فَقَالَ " لَقَدْ هَمَمْتُ أَنْ آمُرَ رَجُلاً يُصَلِّي بِالنَّاسِ ثُمَّ أُخَالِفَ إِلَى رِجَالٍ يَتَخَلَّفُونَ عَنْهَا فَآمُرَ بِهِمْ فَيُحَرِّقُوا عَلَيْهِمْ بِحُزَمِ الْحَطَبِ بُيُوتَهُمْ وَلَوْ عَلِمَ أَحَدُهُمْ أَنَّهُ يَجِدُ عَظْمًا سَمِينًا لَشَهِدَهَا " . يَعْنِي صَلاَةَ الْعِشَاءِ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ baʼzi namozlarda ayrim kishilarni topmadilar va: «Men albatta bir kishiga odamlarga namoz oʻqib berishni buyurib, soʻng (namozdan) qolayotgan kishilar tomon borib, ularni (jazolashni) buyurib, ularning uylarini ustiga oʻtin bogʻlamlari bilan yoqib yuborishni qasd qildim. Agar ulardan biri u yerda semiz suyak topishini bilsa edi, albatta unga (namozga) hozir boʻlardi», — dedilar. Yaʼni xufton namozini (nazarda tutdilar).