حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَاصِمٍ، قَالَ سَمِعْتُ أَنَسًا، يَقُولُ مَا رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَجَدَ عَلَى سَرِيَّةٍ مَا وَجَدَ عَلَى السَّبْعِينَ الَّذِينَ أُصِيبُوا يَوْمَ بِئْرِ مَعُونَةَ كَانُوا يُدْعَوْنَ الْقُرَّاءَ فَمَكَثَ شَهْرًا يَدْعُو عَلَى قَتَلَتِهِمْ .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Rasululloh ﷺ ning birorta sariyya (qoʻshin) uchun, Biʼri Maʼuna kunida halok boʻlgan yetmish kishi uchun qaygʻurganlaridek qaygʻurganlarini koʻrmadim. Ular ‹qurro (qoriylar)› deb atalar edilar. (Rasululloh ﷺ) bir oy turib, ularning qotillariga qarshi duo qildilar».Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Расулуллоҳ ﷺ нинг бирорта сарийя (қўшин) учун, Биъри Маъуна кунида ҳалок бўлган етмиш киши учун қайғурганларидек қайғурганларини кўрмадим. Улар ‹қурро (қорийлар)› деб аталар эдилар. (Расулуллоҳ ﷺ) бир ой туриб, уларнинг қотилларига қарши дуо қилдилар».