حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ، وَمُحَمَّدُ بْنُ بِشْرٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا زَكَرِيَّاءُ بْنُ أَبِي زَائِدَةَ، عَنْ سَعْدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنِي ابْنُ كَعْبِ بْنِ مَالِكٍ، عَنْ أَبِيهِ، كَعْبٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَثَلُ الْمُؤْمِنِ كَمَثَلِ الْخَامَةِ مِنَ الزَّرْعِ تُفِيئُهَا الرِّيحُ وَتَصْرَعُهَا مَرَّةً وَتَعْدِلُهَا أُخْرَى حَتَّى تَهِيجَ وَمَثَلُ الْكَافِرِ كَمَثَلِ الأَرْزَةِ الْمُجْذِيَةِ عَلَى أَصْلِهَا لاَ يُفِيئُهَا شَىْءٌ حَتَّى يَكُونَ انْجِعَافُهَا مَرَّةً وَاحِدَةً " .
Kaʼb ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Moʻminning misoli ekinning yumshoq niholiga oʻxshaydi: shamol uni egib qoʻyadi, goh yiqitadi, goh tiklab qoʻyadi, toki u qovjiraguniga (pishguniga) qadar. Kofirning misoli esa oʻz tomiri ustida tik turgan qarogʻayga oʻxshaydi: uni hech narsa egib qoʻya olmaydi, toki bir martada (toʻliq) ildizi bilan qoʻporib tashlanguniga qadar».Каъб ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Мўминнинг мисоли экиннинг юмшоқ ниҳолига ўхшайди: шамол уни эгиб қўяди, гоҳ йиқитади, гоҳ тиклаб қўяди, токи у қовжирагунига (пишгунига) қадар. Кофирнинг мисоли эса ўз томири устида тик турган қароғайга ўхшайди: уни ҳеч нарса эгиб қўя олмайди, токи бир мартада (тўлиқ) илдизи билан қўпориб ташлангунига қадар».