حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، وَأَبُو مُعَاوِيَةَ ح وَحَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ، - وَاللَّفْظُ لَهُ - حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ شَقِيقٍ، قَالَ كُنَّا جُلُوسًا عِنْدَ بَابِ عَبْدِ اللَّهِ نَنْتَظِرُهُ فَمَرَّ بِنَا يَزِيدُ بْنُ مُعَاوِيَةَ النَّخَعِيُّ فَقُلْنَا أَعْلِمْهُ بِمَكَانِنَا . فَدَخَلَ عَلَيْهِ فَلَمْ يَلْبَثْ أَنْ خَرَجَ عَلَيْنَا عَبْدُ اللَّهِ فَقَالَ إِنِّي أُخْبَرُ بِمَكَانِكُمْ فَمَا يَمْنَعُنِي أَنْ أَخْرُجَ إِلَيْكُمْ إِلاَّ كَرَاهِيَةُ أَنْ أُمِلَّكُمْ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَتَخَوَّلُنَا بِالْمَوْعِظَةِ فِي الأَيَّامِ مَخَافَةَ السَّآمَةِ عَلَيْنَا .
Abdulloh ibn Masʼud (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Biz Abdulloh (ibn Masʼud)ning eshigi oldida oʻtirib, uni kutar edik. Shunda yonimizdan Yazid ibn Muoviya an-Naxaʼiy oʻtdi. Biz: «Unga (Abdullohga) shu yerda ekanligimizni bildirib qoʻy», dedik. U uning huzuriga kirdi va koʻp oʻtmay Abdulloh oldimizga chiqib, dedi: «Menga sizlarning shu yerdaligingiz xabar qilindi. Meni sizlarning oldingizga chiqishdan toʻxtatgan narsa faqat sizlarni zeriktirib qoʻyishni yoqtirmaganim boʻldi. Darhaqiqat, Rasululloh ﷺ bizni zeriktirib qoʻyishdan qoʻrqib, baʼzi kunlarda bizga vaʼz qilib turardilar».