وَحَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ قُرَّةَ بْنِ خَالِدٍ، عَنْ حُمَيْدِ، بْنِ هِلاَلٍ عَنْ خَالِدِ بْنِ عُمَيْرٍ، قَالَ سَمِعْتُ عُتْبَةَ بْنَ غَزْوَانَ، يَقُولُ لَقَدْ رَأَيْتُنِي سَابِعَ سَبْعَةٍ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَا طَعَامُنَا إِلاَّ وَرَقُ الْحُبْلَةِ حَتَّى قَرِحَتْ أَشْدَاقُنَا .
Utba ibn Gʻazvon (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Men oʻzimni Rasululloh ﷺ bilan birga boʻlgan yetti kishining yettinchisi sifatida koʻrgan edim — bizning taomimiz hubla (yovvoyi daraxt) bargidan boshqa narsa emas edi, hatto ogʻiz chetlarimiz yara boʻlib ketardi».Утба ибн Ғазвон (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Мен ўзимни Расулуллоҳ ﷺ билан бирга бўлган етти кишининг еттинчиси сифатида кўрган эдим — бизнинг таомимиз ҳубла (ёввойи дарахт) баргидан бошқа нарса эмас эди, ҳатто оғиз четларимиз яра бўлиб кетарди».