وَحَدَّثَنَاهُ أَبُو كُرَيْبٍ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، حَدَّثَنَا هِشَامٌ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، فِي قَوْلِهِ تَعَالَى { وَمَنْ كَانَ غَنِيًّا فَلْيَسْتَعْفِفْ وَمَنْ كَانَ فَقِيرًا فَلْيَأْكُلْ بِالْمَعْرُوفِ} قَالَتْ أُنْزِلَتْ فِي وَلِيِّ الْيَتِيمِ أَنْ يُصِيبَ مِنْ مَالِهِ إِذَا كَانَ مُحْتَاجًا بِقَدْرِ مَالِهِ بِالْمَعْرُوفِ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Alloh taoloning {Kim boy boʻlsa, (yetim molidan yeyishdan) saqlansin, kim faqir boʻlsa, maʼqul (oʻlchov)da yesin} degan soʻzi haqida (Oisha): «U yetimning vasiysi haqida nozil boʻlgan: agar u muhtoj boʻlsa, yetim molidan oʻz mehnatiga yarasha, maʼqul (oʻlchov)da olishi (mumkinligi haqida)», dedi.