حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ الْعَنْبَرِيُّ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنِ الْمُغِيرَةِ بْنِ النُّعْمَانِ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، قَالَ اخْتَلَفَ أَهْلُ الْكُوفَةِ فِي هَذِهِ الآيَةِ { وَمَنْ يَقْتُلْ مُؤْمِنًا مُتَعَمِّدًا فَجَزَاؤُهُ جَهَنَّمُ} فَرَحَلْتُ إِلَى ابْنِ عَبَّاسٍ فَسَأَلْتُهُ عَنْهَا فَقَالَ لَقَدْ أُنْزِلَتْ آخِرَ مَا أُنْزِلَ ثُمَّ مَا نَسَخَهَا شَىْءٌ .
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Kufa ahli mana shu {Kim bir moʼminni qasddan oʻldirsa, uning jazosi jahannamdir} degan oyat haqida ixtilof qilishdi. Shunda men Ibn Abbosning oldiga yoʻl olib, undan bu (oyat) haqida soʻradim. U: «Bu (oyat) nozil qilingan eng oxirgi (oyatlardan) boʻlib nozil boʻldi, soʻng uni hech narsa bekor qilmadi», dedi.