Abdulloh ibn Masʼud (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U Alloh azza va jallaning: {Ana oʻshalar (mushriklar) duo qilib chaqirayotgan zotlarning oʻzlari ham qaysilari Rabbisiga yaqinroq boʻlish uchun Unga vasila (yaqinlik) izlamoqdalar} (Isro 57) degan soʻzi haqida dedi: «Jinlardan bir guruh musulmon boʻlgan edi, holbuki ularga ibodat qilinardi. Bas, ularga ibodat qilib turganlar oʻz ibodatlarida (davom etib) qoldilar, vaholanki jinlardan boʻlgan oʻsha guruh musulmon boʻlib boʻlgan edi».Абдуллоҳ ибн Масъуд (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У Аллоҳ азза ва жалланинг: {Ана ўшалар (мушриклар) дуо қилиб чақираётган зотларнинг ўзлари ҳам қайсилари Раббисига яқинроқ бўлиш учун Унга васила (яқинлик) изламоқдалар} (Исро 57) деган сўзи ҳақида деди: «Жинлардан бир гуруҳ мусулмон бўлган эди, ҳолбуки уларга ибодат қилинарди. Бас, уларга ибодат қилиб турганлар ўз ибодатларида (давом этиб) қолдилар, ваҳоланки жинлардан бўлган ўша гуруҳ мусулмон бўлиб бўлган эди».