حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ، حَدَّثَنِي نَافِعٌ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّهُ نَادَى بِالصَّلاَةِ فِي لَيْلَةٍ ذَاتِ بَرْدٍ وَرِيحٍ وَمَطَرٍ فَقَالَ فِي آخِرِ نِدَائِهِ أَلاَ صَلُّوا فِي رِحَالِكُمْ أَلاَ صَلُّوا فِي الرِّحَالِ . ثُمَّ قَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَأْمُرُ الْمُؤَذِّنَ إِذَا كَانَتْ لَيْلَةٌ بَارِدَةٌ أَوْ ذَاتُ مَطَرٍ فِي السَّفَرِ أَنْ يَقُولَ أَلاَ صَلُّوا فِي رِحَالِكُمْ .
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, u sovuq, shamolli va yomgʻirli bir kechada namozga (odamlarni) chaqirdi va azonining oxirida: «Diqqat, manzillaringizda namoz oʻqinglar! Diqqat, manzillarda namoz oʻqinglar!» dedi. Soʻng dedi: Albatta Rasululloh ﷺ safarda sovuq yoki yomgʻirli kecha boʻlganda muazzinga: «Diqqat, manzillaringizda namoz oʻqinglar!» deyishni buyurar edilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, у совуқ, шамолли ва ёмғирли бир кечада намозга (одамларни) чақирди ва азонининг охирида: «Диққат, манзилларингизда намоз ўқинглар! Диққат, манзилларда намоз ўқинглар!» деди. Сўнг деди: Албатта Расулуллоҳ ﷺ сафарда совуқ ёки ёмғирли кеча бўлганда муаззинга: «Диққат, манзилларингизда намоз ўқинглар!» дейишни буюрар эдилар.