وَحَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، أَخْبَرَنَا ابْنُ أَبِي زَائِدَةَ، عَنْ مِسْعَرٍ، عَنْ ثَابِتِ بْنِ عُبَيْدٍ، عَنِ ابْنِ الْبَرَاءِ، عَنِ الْبَرَاءِ، قَالَ كُنَّا إِذَا صَلَّيْنَا خَلْفَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَحْبَبْنَا أَنْ نَكُونَ عَنْ يَمِينِهِ يُقْبِلُ عَلَيْنَا بِوَجْهِهِ - قَالَ - فَسَمِعْتُهُ يَقُولُ " رَبِّ قِنِي عَذَابَكَ يَوْمَ تَبْعَثُ - أَوْ تَجْمَعُ - عِبَادَكَ " .
Baro ibn Ozib (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Biz Rasululloh ﷺ ning ortlarida namoz oʻqiganimizda, u zotning oʻng tomonlarida boʻlishni yaxshi koʻrar edik — (toki) u zot bizga yuzlarini qaratsalar.» (Roviy) dedi: «Men u zotning: ‹Robbim! Bandalaringni qayta tiriltirgan — yoki jamlagan — kuningda meni azobingdan saqlagin›, — deganlarini eshitdim.»