حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، قَالَ قَرَأْتُ عَلَى مَالِكٍ عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنِ السَّائِبِ بْنِ يَزِيدَ، عَنِ الْمُطَّلِبِ بْنِ أَبِي وَدَاعَةَ السَّهْمِيِّ، عَنْ حَفْصَةَ، أَنَّهَا قَالَتْ مَا رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم صَلَّى فِي سُبْحَتِهِ قَاعِدًا حَتَّى كَانَ قَبْلَ وَفَاتِهِ بِعَامٍ فَكَانَ يُصَلِّي فِي سُبْحَتِهِ قَاعِدًا وَكَانَ يَقْرَأُ بِالسُّورَةِ فَيُرَتِّلُهَا حَتَّى تَكُونَ أَطْوَلَ مِنْ أَطْوَلَ مِنْهَا .
Hafsa (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺ ni nafl namozlarini oʻtirgan holda oʻqiyotganlarini koʻrmagan edim, vafotlaridan bir yil avval esa nafl namozlarini oʻtirgan holda oʻqiydigan boʻldilar. U zot suʼrani tartil bilan (shoshmay, dona-dona) qiroat qilardilarki, hatto u (suʼra) oʻzidan uzunrogʻidan ham uzunroq boʻlib ketardi.