وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بِشْرٍ، حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ أَبِي عَرُوبَةَ، حَدَّثَنَا قَتَادَةُ، عَنْ زُرَارَةَ بْنِ أَوْفَى، عَنْ سَعْدِ بْنِ هِشَامٍ، أَنَّهُ قَالَ انْطَلَقْتُ إِلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ فَسَأَلْتُهُ عَنِ الْوِتْرِ . وَسَاقَ الْحَدِيثَ بِقِصَّتِهِ وَقَالَ فِيهِ قَالَتْ مَنْ هِشَامٌ قُلْتُ ابْنُ عَامِرٍ . قَالَتْ نِعْمَ الْمَرْءُ كَانَ عَامِرٌ أُصِيبَ يَوْمَ أُحُدٍ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: (Saʼd ibn Hishom) dedi: Men Abdulloh ibn Abbosning oldiga joʻnab, undan vitr haqida soʻradim. Va (rovi) hadisni voqeasi bilan keltirdi hamda unda shuni aytdi: (Oisha) «Qaysi Hishom?» — dedi. Men: «Ibn Omir», — dedim. U: «Omir naqadar yaxshi kishi edi, Uhud kuni (shahid) boʻlgan edi», — dedi.