وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ الْمُرَادِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ، عَنْ عِيَاضِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْفِهْرِيِّ، عَنْ مَخْرَمَةَ بْنِ سُلَيْمَانَ، بِهَذَا الإِسْنَادِ وَزَادَ ثُمَّ عَمَدَ إِلَى شَجْبٍ مِنْ مَاءٍ فَتَسَوَّكَ وَتَوَضَّأَ وَأَسْبَغَ الْوُضُوءَ وَلَمْ يُهْرِقْ مِنَ الْمَاءِ إِلاَّ قَلِيلاً ثُمَّ حَرَّكَنِي فَقُمْتُ . وَسَائِرُ الْحَدِيثِ نَحْوُ حَدِيثِ مَالِكٍ .
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan shu (hadis) rivoyat qilinadi va (shuni) ziyoda qildi: «Soʻng suv (toʻla) meshga borib, misvok (bilan tish tozalash) qildilar va taharat qilib, taharatni mukammal qildilar, ammo suvdan ozginadan boshqasini toʻkmadilar. Soʻng meni qimirlatib (uygʻotdilar), shunda men turdim». Hadisning qolgani Molikning hadisiga oʻxshashdir.