وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي فُدَيْكٍ، أَخْبَرَنَا الضَّحَّاكُ، عَنْ مَخْرَمَةَ بْنِ سُلَيْمَانَ، عَنْ كُرَيْبٍ، مَوْلَى ابْنِ عَبَّاسٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ بِتُّ لَيْلَةً عِنْدَ خَالَتِي مَيْمُونَةَ بِنْتِ الْحَارِثِ فَقُلْتُ لَهَا إِذَا قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَيْقِظِينِي . فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقُمْتُ إِلَى جَنْبِهِ الأَيْسَرِ فَأَخَذَ بِيَدِي فَجَعَلَنِي مِنْ شِقِّهِ الأَيْمَنِ فَجَعَلْتُ إِذَا أَغْفَيْتُ يَأْخُذُ بِشَحْمَةِ أُذُنِي - قَالَ - فَصَلَّى إِحْدَى عَشْرَةَ رَكْعَةً ثُمَّ احْتَبَى حَتَّى إِنِّي لأَسْمَعُ نَفَسَهُ رَاقِدًا فَلَمَّا تَبَيَّنَ لَهُ الْفَجْرُ صَلَّى رَكْعَتَيْنِ خَفِيفَتَيْنِ .
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Men bir kechasi xolam Maymuna binti al-Horisning huzurida tunadim va unga: «Rasululloh ﷺ (namozga) turganlarida meni uygʻot», dedim. Rasululloh ﷺ turdilar, men u zotning chap yonlarida turdim, shunda u zot qoʻlimdan ushlab, meni oʻzlarining oʻng tomonlariga oʻtkazdilar. Men mudrab qolsam, u zot qulogʻimning yumshogʻidan ushlardilar. (Roviy) dedi: U zot oʻn bir rakaat namoz oʻqidilar, soʻng (oyoqlarini qorinlariga tortib, qoʻllari bilan oʻrab) oʻtirdilar, hatto men u zotning uxlab nafas olayotganlarini eshitar edim. Tong yorishgani aniq boʻlgach, ikki yengil rakaat oʻqidilar.