Abdulloh ibn Masʼud (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nahiyk ibn Sinon degan bir kishi Abdulloh (ibn Masʼud)ning oldiga kelib: «Ey Abu Abdurrahmon! Sen bu harfni qanday oʻqiysan: {min moin gʻayri osin} (degan)dagi (soʻzni) alif bilan oʻqiysanmi yo yo bilanmi — gʻayri osin deysanmi yo gʻayri yosin?» dedi. Shunda Abdulloh: «Sen butun Qurʼonni shundan boshqasini ham toʻla (yodlab) sanab oldingmi?» dedi. (U kishi): «Men mufassalni (qisqa suralarni) bir rakʼatda (toʻla) oʻqiyman», dedi. Shunda Abdulloh: «(Bu) sheʼrni shoshib oʻqigandek (tez) oʻqishdir. Albatta, baʼzi qavmlar Qurʼonni oʻqishadi, ammo u (qiroat) ularning hiqildoqlaridan oʻtmaydi. Lekin agar u qalbga tushib, unda mustahkam oʻrnashsa, foyda beradi. Albatta, namozning eng afzali rukuʼ va sajdadir. Men Rasululloh ﷺ har bir rakʼatda ikkita suradan juftlab oʻqigan (oʻxshash) suralarni yaxshi bilaman», dedi. Soʻng Abdulloh oʻrnidan turdi, Alqama uning ortidan (huzuriga) kirdi, keyin chiqib: «(Abdulloh) menga ularni xabar berdi», dedi.Абдуллоҳ ибн Масъуд (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Наҳийк ибн Синон деган бир киши Абдуллоҳ (ибн Масъуд)нинг олдига келиб: «Эй Абу Абдурраҳмон! Сен бу ҳарфни қандай ўқийсан: {мин моин ғайри осин} (деган)даги (сўзни) алиф билан ўқийсанми ё ё биланми — ғайри осин дейсанми ё ғайри ёсин?» деди. Шунда Абдуллоҳ: «Сен бутун Қуръонни шундан бошқасини ҳам тўла (ёдлаб) санаб олдингми?» деди. (У киши): «Мен муфассални (қисқа сураларни) бир ракъатда (тўла) ўқийман», деди. Шунда Абдуллоҳ: «(Бу) шеърни шошиб ўқигандек (тез) ўқишдир. Албатта, баъзи қавмлар Қуръонни ўқишади, аммо у (қироат) уларнинг ҳиқилдоқларидан ўтмайди. Лекин агар у қалбга тушиб, унда мустаҳкам ўрнашса, фойда беради. Албатта, намознинг энг афзали рукуъ ва саждадир. Мен Расулуллоҳ ﷺ ҳар бир ракъатда иккита сурадан жуфтлаб ўқиган (ўхшаш) сураларни яхши биламан», деди. Сўнг Абдуллоҳ ўрнидан турди, Алқама унинг ортидан (ҳузурига) кирди, кейин чиқиб: «(Абдуллоҳ) менга уларни хабар берди», деди.