Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: «Rasululloh ﷺ baʼzi kunlarida xavf namozini oʻqidilar. Bir guruh u zot bilan birga turdi, bir guruh dushmanga roʻbaroʻ (turdi). U zot oʻzlari bilan birga boʻlganlar bilan bir rakaat oʻqidilar, soʻng ular ketib, boshqalari keldi, u zot ular bilan bir rakaat oʻqidilar, soʻng ikki guruh bir rakaatdan, bir rakaatdan qazo qildilar». Ibn Umar dedi: «Agar bundan koʻra ortiqroq xavf boʻlsa, mingan holda yoki tik turgan holda imo bilan ishora qilib oʻqi».Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: «Расулуллоҳ ﷺ баъзи кунларида хавф намозини ўқидилар. Бир гуруҳ у зот билан бирга турди, бир гуруҳ душманга рўбарў (турди). У зот ўзлари билан бирга бўлганлар билан бир ракаат ўқидилар, сўнг улар кетиб, бошқалари келди, у зот улар билан бир ракаат ўқидилар, сўнг икки гуруҳ бир ракаатдан, бир ракаатдан қазо қилдилар». Ибн Умар деди: «Агар бундан кўра ортиқроқ хавф бўлса, минган ҳолда ёки тик турган ҳолда имо билан ишора қилиб ўқи».