Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Umar ibn Xattob juma kuni odamlarga xutba oʻqib turganida, Rasululloh ﷺ ning sahobalaridan bir kishi (masjidga) kirdi. Shunda Umar unga qarab: «Bu qanaqa vaqt (kelish)?» deb (baland ovozda) chaqirdi. U: «Men bugun band boʻlib qoldim, hatto azon (chaqiriqni) eshitgunimcha uyimga qaytmadim, faqat tahorat olishdan ortigʻini qila olmadim», dedi. Umar: «Tahorat ham-a?! Vaholanki, Rasululloh ﷺ gʻusl qilishga buyurar edilar, deb sen ham bilasan-ku», dedi.Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Умар ибн Хаттоб жума куни одамларга хутба ўқиб турганида, Расулуллоҳ ﷺ нинг саҳобаларидан бир киши (масжидга) кирди. Шунда Умар унга қараб: «Бу қанақа вақт (келиш)?» деб (баланд овозда) чақирди. У: «Мен бугун банд бўлиб қолдим, ҳатто азон (чақириқни) эшитгунимча уйимга қайтмадим, фақат таҳорат олишдан ортиғини қила олмадим», деди. Умар: «Таҳорат ҳам-а?! Ваҳоланки, Расулуллоҳ ﷺ ғусл қилишга буюрар эдилар, деб сен ҳам биласан-ку», деди.