وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رُمْحٍ، أَخْبَرَنَا اللَّيْثُ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ عَمْرَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّهَا قَالَتْ كَانَ النَّاسُ أَهْلَ عَمَلٍ وَلَمْ يَكُنْ لَهُمْ كُفَاةٌ فَكَانُوا يَكُونُ لَهُمْ تَفَلٌ فَقِيلَ لَهُمْ لَوِ اغْتَسَلْتُمْ يَوْمَ الْجُمُعَةِ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Odamlar mehnatkash kishilar boʻlib, ularning (ish qiladigan) xizmatkorlari yoʻq edi, shuning uchun ulardan (yoqimsiz) hid kelar edi. Shunda ularga: «Juma kuni gʻusl qilsangizlar (yaxshi boʻlardi)», deyildi.