وَحَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ، وَحَرْمَلَةُ، قَالاَ أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ، شِهَابٍ قَالَ أَخْبَرَنِي عَبَّادُ بْنُ تَمِيمٍ الْمَازِنِيُّ، أَنَّهُ سَمِعَ عَمَّهُ، وَكَانَ، مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَوْمًا يَسْتَسْقِي فَجَعَلَ إِلَى النَّاسِ ظَهْرَهُ يَدْعُو اللَّهَ وَاسْتَقْبَلَ الْقِبْلَةَ وَحَوَّلَ رِدَاءَهُ ثُمَّ صَلَّى رَكْعَتَيْنِ .
Abdulloh ibn Zayd al-Moziniy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Rasululloh ﷺ bir kuni yomgʻir tilab chiqdilar va odamlarga orqalarini oʻgirib, Allohga duo qildilar, qiblaga yuzlandilar, ridolarini agʻdardilar, soʻng ikki rakaat namoz oʻqidilar».Абдуллоҳ ибн Зайд ал-Мозиний (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Расулуллоҳ ﷺ бир куни ёмғир тилаб чиқдилар ва одамларга орқаларини ўгириб, Аллоҳга дуо қилдилар, қиблага юзландилар, ридоларини ағдардилар, сўнг икки ракаат намоз ўқидилар».