حَدَّثَنِي عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، وَحَسَنٌ الْحُلْوَانِيُّ، كِلاَهُمَا عَنْ عَفَّانَ بْنِ مُسْلِمٍ، قَالَ كُنَّا عِنْدَ إِسْمَاعِيلَ ابْنِ عُلَيَّةَ فَحَدَّثَ رَجُلٌ، عَنْ رَجُلٍ، فَقُلْتُ إِنَّ هَذَا لَيْسَ بِثَبْتٍ . قَالَ فَقَالَ الرَّجُلُ اغْتَبْتَهُ . قَالَ إِسْمَاعِيلُ مَا اغْتَابَهُ . وَلَكِنَّهُ حَكَمَ أَنَّهُ لَيْسَ بِثَبْتٍ .
Affon ibn Muslim (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: «Biz Ismoil ibn Ulayya huzurida edik. Bir kishi boshqa bir kishidan (rivoyat qilib) hadis aytdi. Men: ‹Bu (kishi) ishonchli (sobit) emas›, dedim. Shunda u kishi: ‹Sen uni gʻiybat qilding›, dedi. Ismoil: ‹U uni gʻiybat qilgani yoʻq; balki uning ishonchli (sobit) emasligiga hukm chiqardi›, dedi».