وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ قُهْزَاذَ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا إِسْحَاقَ الطَّالَقَانِيَّ، يَقُولُ سَمِعْتُ ابْنَ الْمُبَارَكِ، يَقُولُ لَوْ خُيِّرْتُ بَيْنَ أَنْ أَدْخُلَ الْجَنَّةَ وَبَيْنَ أَنْ أَلْقَى عَبْدَ اللَّهِ بْنَ مُحَرَّرٍ لاَخْتَرْتُ أَنْ أَلْقَاهُ ثُمَّ أَدْخُلَ الْجَنَّةَ فَلَمَّا رَأَيْتُهُ كَانَتْ بَعْرَةٌ أَحَبَّ إِلَىَّ مِنْهُ .
Abdulloh ibn al-Muborak (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: «Agar men jannatga kirish bilan Abdulloh ibn Muharrar bilan uchrashish orasida ixtiyor berilganimda, avval u bilan uchrashishni, soʻng jannatga kirishni tanlagan boʻlardim. Uni koʻrganimdan keyin esa, (bir parcha) tezak men uchun undan koʻra suyukliroq boʻlib qoldi».