Mujohid (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: Bushayr al-Adaviy Ibn Abbos oldiga keldi-da, hadis soʻzlay boshladi va: «Rasululloh ﷺ aytdilar... Rasululloh ﷺ aytdilar...» derdi. Ibn Abbos esa uning hadisiga quloq solmas va unga qaramas edi. Shunda (Bushayr): «Ey Ibn Abbos, nega seni hadisimni eshitmayotgan koʻraman? Men senga Rasululloh ﷺ dan (rivoyat qilib) hadis aytyapman-u, sen eshitmayapsan!» dedi. Ibn Abbos dedi: «Biz bir paytlar bir kishining ‹Rasululloh ﷺ aytdilar› deganini eshitsak, koʻzlarimiz unga (intilib) qadalar, qulogʻimiz bilan unga diqqat bilan quloq solardik. Odamlar (rivoyatda) qiyinu yumshoqning hammasiga mingach (tanlamay qabul qila boshlagach), biz odamlardan faqat oʻzimiz taniydigan (ishonchli) narsanigina oladigan boʻldik».Мужоҳид (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинади: Бушайр ал-Адавий Ибн Аббос олдига келди-да, ҳадис сўзлай бошлади ва: «Расулуллоҳ ﷺ айтдилар... Расулуллоҳ ﷺ айтдилар...» дерди. Ибн Аббос эса унинг ҳадисига қулоқ солмас ва унга қарамас эди. Шунда (Бушайр): «Эй Ибн Аббос, нега сени ҳадисимни эшитмаётган кўраман? Мен сенга Расулуллоҳ ﷺ дан (ривоят қилиб) ҳадис айтяпман-у, сен эшитмаяпсан!» деди. Ибн Аббос деди: «Биз бир пайтлар бир кишининг ‹Расулуллоҳ ﷺ айтдилар› деганини эшитсак, кўзларимиз унга (интилиб) қадалар, қулоғимиз билан унга диққат билан қулоқ солардик. Одамлар (ривоятда) қийину юмшоқнинг ҳаммасига мингач (танламай қабул қила бошлагач), биз одамлардан фақат ўзимиз танийдиган (ишончли) нарсанигина оладиган бўлдик».