حَدَّثَنَا الْعَبَّاسُ بْنُ عَبْدِ الْعَظِيمِ الْعَنْبَرِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَنْبَأَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ ابْنِ طَاوُسٍ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ سَمِعْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ، يَقُولُ إِنَّمَا كُنَّا نَحْفَظُ الْحَدِيثَ وَالْحَدِيثُ يُحْفَظُ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فَأَمَّا إِذَا رَكِبْتُمُ الصَّعْبَ وَالذَّلُولَ فَهَيْهَاتَ .
Tovus (rahimahulloh) otasidan rivoyat qiladi: Men Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)ning bunday deganini eshitdim: «Biz hadisni yod olar edik, hadis Rasululloh ﷺdan yod olinar edi. Ammo sizlar ovsar va itoatkor tuyalarga minib olganingizdan keyin, bu qiyin boʻlib qoldi».Товус (раҳимаҳуллоҳ) отасидан ривоят қилади: Мен Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)нинг бундай деганини эшитдим: «Биз ҳадисни ёд олар эдик, ҳадис Расулуллоҳ ﷺдан ёд олинар эди. Аммо сизлар овсар ва итоаткор туяларга миниб олганингиздан кейин, бу қийин бўлиб қолди».