حَدَّثَنِي يَحْيَى، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى بْنِ حَبَّانَ، عَنْ عَمِّهِ، وَاسِعِ بْنِ حَبَّانَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، أَنَّهُ كَانَ يَقُولُ إِنَّ أُنَاسًا يَقُولُونَ إِذَا قَعَدْتَ عَلَى حَاجَتِكَ فَلاَ تَسْتَقْبِلِ الْقِبْلَةَ وَلاَ بَيْتَ الْمَقْدِسِ - قَالَ عَبْدُ اللَّهِ - لَقَدِ ارْتَقَيْتُ عَلَى ظَهْرِ بَيْتٍ لَنَا فَرَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى لَبِنَتَيْنِ مُسْتَقْبِلَ بَيْتِ الْمَقْدِسِ لِحَاجَتِهِ ثُمَّ قَالَ لَعَلَّكَ مِنَ الَّذِينَ يُصَلُّونَ عَلَى أَوْرَاكِهِمْ . قَالَ قُلْتُ لاَ أَدْرِي وَاللَّهِ .
Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, u shunday der edi: «Baʼzi odamlar: ‹Hojatingga oʻtirsang, qiblaga ham, Baytul-Maqdisga ham yuzlanma›, deyishadi». Abdulloh dedi: «Men uyimizning tomiga chiqdim va Rasululloh ﷺ ni ikki gʻisht ustida, Baytul-Maqdisga yuzlangan holda hojatlarini oʻtayotgan koʻrdim». Soʻng u: «Sen, ehtimol, dumbalaring ustida choʻkkalab namoz oʻqiydiganlardandirsan», dedi. (Voseʼ) dedi: «Men: ‹Vallohi, bilmayman›, dedim». Molik aytdi: U — sajda qilganda badanini yerga yopishtirib oladigan kishini nazarda tutdi.Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, у шундай дер эди: «Баъзи одамлар: ‹Ҳожатингга ўтирсанг, қиблага ҳам, Байтул-Мақдисга ҳам юзланма›, дейишади». Абдуллоҳ деди: «Мен уйимизнинг томига чиқдим ва Расулуллоҳ ﷺ ни икки ғишт устида, Байтул-Мақдисга юзланган ҳолда ҳожатларини ўтаётган кўрдим». Сўнг у: «Сен, эҳтимол, думбаларинг устида чўккалаб намоз ўқийдиганлардандирсан», деди. (Восеъ) деди: «Мен: ‹Валлоҳи, билмайман›, дедим». Молик айтди: У — сажда қилганда баданини ерга ёпиштириб оладиган кишини назарда тутди.