Zayd ibn Aslam (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadiki, u aytdi: «Umar ibn al-Xattob sut ichib, u (unga) yoqdi. Shunda u sut bergan kishidan: ‹Bu sut qayerdan?› deb soʻradi. U unga xabar berdiki, u bir suvga (uning nomini aytdi) kelgan edi, u yerda zakot chorvasi bor ekan va ularni sugʻorishayotgan ekan: ‹Menga ularning sutidan sogʻib berishdi, men uni meshimga soldim — mana shu (oʻsha)›, dedi. Shunda Umar ibn al-Xattob qoʻlini (ogʻziga) solib, uni qusib tashladi». Molik aytdi: «Bizning nazdimizda hukm shuki, kim Alloh azza va jalla farzlaridan bir farzni man qilsa va musulmonlar uni ololmasalar, undan uni olguncha u bilan jang qilish ularning zimmasidagi haqdir».Зайд ибн Аслам (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинадики, у айтди: «Умар ибн ал-Хаттоб сут ичиб, у (унга) ёқди. Шунда у сут берган кишидан: ‹Бу сут қаердан?› деб сўради. У унга хабар бердики, у бир сувга (унинг номини айтди) келган эди, у ерда закот чорваси бор экан ва уларни суғоришаётган экан: ‹Менга уларнинг сутидан соғиб беришди, мен уни мешимга солдим — мана шу (ўша)›, деди. Шунда Умар ибн ал-Хаттоб қўлини (оғзига) солиб, уни қусиб ташлади». Молик айтди: «Бизнинг наздимизда ҳукм шуки, ким Аллоҳ азза ва жалла фарзларидан бир фарзни ман қилса ва мусулмонлар уни ололмасалар, ундан уни олгунча у билан жанг қилиш уларнинг зиммасидаги ҳақдир».