وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ، عَنْ عِيَاضِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَعْدِ بْنِ أَبِي سَرْحٍ الْعَامِرِيِّ، أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا سَعِيدٍ الْخُدْرِيَّ، يَقُولُ كُنَّا نُخْرِجُ زَكَاةَ الْفِطْرِ صَاعًا مِنْ طَعَامٍ أَوْ صَاعًا مِنْ شَعِيرٍ أَوْ صَاعًا مِنْ تَمْرٍ أَوْ صَاعًا مِنْ أَقِطٍ أَوْ صَاعًا مِنْ زَبِيبٍ وَذَلِكَ بِصَاعِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم .
Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Biz zakotul-fitr sifatida bir soʼ taom (don), yoki bir soʼ arpa, yoki bir soʼ xurmo, yoki bir soʼ pishloq (quruq tvorog), yoki bir soʼ mayiz (quruq uzum) berar edik.Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Биз закотул-фитр сифатида бир сў таом (дон), ёки бир сў арпа, ёки бир сў хурмо, ёки бир сў пишлоқ (қуруқ творог), ёки бир сў майиз (қуруқ узум) берар эдик.