وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ أَبِي النَّضْرِ، مَوْلَى عُمَرَ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ أَنَّ عَائِشَةَ بِنْتَ طَلْحَةَ، أَخْبَرَتْهُ أَنَّهَا، كَانَتْ عِنْدَ عَائِشَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَدَخَلَ عَلَيْهَا زَوْجُهَا هُنَالِكَ وَهُوَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ وَهُوَ صَائِمٌ فَقَالَتْ لَهُ عَائِشَةُ مَا يَمْنَعُكَ أَنْ تَدْنُوَ مِنْ أَهْلِكَ فَتُقَبِّلَهَا وَتُلاَعِبَهَا فَقَالَ أُقَبِّلُهَا وَأَنَا صَائِمٌ قَالَتْ نَعَمْ .
Abu Nadr — Umar ibn Ubaydullohning mavlosi — dan rivoyat qilinishicha, Oisha bint Talha unga xabar berdiki, u Nabiy ﷺ ning zavjalari Oishaning huzurida edi. Shu payt uning eri — Abdulloh ibn Abdurrahmon ibn Abu Bakr as-Siddiq — roʻzador holida uning huzuriga kirdi. Oisha unga: «Ahlingga (xotiningga) yaqinlashib, uni oʻpishdan va u bilan oʻynashishdan seni nima toʻsyapti?», dedi. U: «Roʻzador holimda uni oʻpaymi?», dedi. U (Oisha): «Ha», dedi.Абу Надр — Умар ибн Убайдуллоҳнинг мавлоси — дан ривоят қилинишича, Оиша бинт Талҳа унга хабар бердики, у Набий ﷺ нинг завжалари Оишанинг ҳузурида эди. Шу пайт унинг эри — Абдуллоҳ ибн Абдурраҳмон ибн Абу Бакр ас-Сиддиқ — рўзадор ҳолида унинг ҳузурига кирди. Оиша унга: «Аҳлингга (хотинингга) яқинлашиб, уни ўпишдан ва у билан ўйнашишдан сени нима тўсяпти?», деди. У: «Рўзадор ҳолимда уни ўпайми?», деди. У (Оиша): «Ҳа», деди.