وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، أَنَّهُ بَلَغَهُ أَنَّ عُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَ، كَانَ إِذَا اعْتَمَرَ رُبَّمَا لَمْ يَحْطُطْ عَنْ رَاحِلَتِهِ حَتَّى يَرْجِعَ . قَالَ مَالِكٌ الْعُمْرَةُ سُنَّةٌ وَلاَ نَعْلَمُ أَحَدًا مِنَ الْمُسْلِمِينَ أَرْخَصَ فِي تَرْكِهَا . قَالَ مَالِكٌ وَلاَ أَرَى لأَحَدٍ أَنْ يَعْتَمِرَ فِي السَّنَةِ مِرَارًا . قَالَ مَالِكٌ فِي الْمُعْتَمِرِ يَقَعُ بِأَهْلِهِ إِنَّ عَلَيْهِ فِي ذَلِكَ الْهَدْىَ وَعُمْرَةً أُخْرَى يَبْتَدِئُ بِهَا بَعْدَ إِتْمَامِهِ الَّتِي أَفْسَدَ وَيُحْرِمُ مِنْ حَيْثُ أَحْرَمَ بِعُمْرَتِهِ الَّتِي أَفْسَدَ إِلاَّ أَنْ يَكُونَ أَحْرَمَ مِنْ مَكَانٍ أَبْعَدَ مِنْ مِيقَاتِهِ فَلَيْسَ عَلَيْهِ أَنْ يُحْرِمَ إِلاَّ مِنْ مِيقَاتِهِ . قَالَ مَالِكٌ وَمَنْ دَخَلَ مَكَّةَ بِعُمْرَةٍ فَطَافَ بِالْبَيْتِ وَسَعَى بَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ وَهُوَ جُنُبٌ أَوْ عَلَى غَيْرِ وُضُوءٍ ثُمَّ وَقَعَ بِأَهْلِهِ ثُمَّ ذَكَرَ - قَالَ - يَغْتَسِلُ أَوْ يَتَوَضَّأُ ثُمَّ يَعُودُ فَيَطُوفُ بِالْبَيْتِ وَيَسْعَى بَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ وَيَعْتَمِرُ عُمْرَةً أُخْرَى وَيُهْدِي وَعَلَى الْمَرْأَةِ إِذَا أَصَابَهَا زَوْجُهَا وَهِيَ مُحْرِمَةٌ مِثْلُ ذَلِكَ . قَالَ مَالِكٌ فَأَمَّا الْعُمْرَةُ مِنَ التَّنْعِيمِ فَإِنَّهُ مَنْ شَاءَ أَنْ يَخْرُجَ مِنَ الْحَرَمِ ثُمَّ يُحْرِمَ فَإِنَّ ذَلِكَ مُجْزِئٌ عَنْهُ إِنْ شَاءَ اللَّهُ وَلَكِنِ الْفَضْلُ أَنْ يُهِلَّ مِنَ الْمِيقَاتِ الَّذِي وَقَّتَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَوْ مَا هُوَ أَبْعَدُ مِنَ التَّنْعِيمِ .
Molikka yetib kelishicha, Usmon ibn Affon (roziyallohu anhu) umra qilganida baʼzan (Makkadan) qaytmaguncha ulovidan (yukini) tushirmasdi. Molik aytdi: «Umra — sunnatdir; musulmonlardan biror kishi uni tark etishga ruxsat berganini bilmaymiz». Molik aytdi: «Men hech kimning bir yilda bir necha marta umra qilishini maʼqul koʻrmayman». Molik ahliga (jinsiy) yaqinlik qilib qoʻygan umra qiluvchi haqida: «Bunda unga hadiy (soʻyish) va (yana) boshqa bir umra — buzgan umrasini tamomlagach yangidan boshlaydigan umra vojib boʻladi; buzgan umrasiga qayerdan ihrom bogʻlagan boʻlsa, oʻsha yerdan ihrom bogʻlaydi — magar miyqotidan uzoqroq joydan ihrom bogʻlagan boʻlsa, unga faqat miyqotidan ihrom bogʻlash (kifoya)», dedi. Molik aytdi: «Kim Makkaga umra bilan kirib, junub yoki tahoratsiz holda Baytni tavof qilsa, Safo bilan Marva orasida saʼy qilsa, soʻng ahliga yaqinlik qilsa, keyin (holatini) eslasa — gʻusl qiladi yoki tahorat oladi, soʻng qaytib Baytni tavof qiladi, Safo bilan Marva orasida saʼy qiladi, boshqa bir umra qiladi va hadiy soʻyadi. Eri ihromdagi ayoliga yaqinlik qilib qoʻysa, ayolga ham xuddi shu (hukm)». Molik aytdi: «Tanʼimdan umra qilishga kelsak — kim Haramdan chiqib, soʻng ihrom bogʻlashni istasa, inshaalloh, bu unga kifoya qiladi; lekin afzali — Rasululloh ﷺ belgilagan miyqotdan yoki Tanʼimdan uzoqroq (joy)dan ihrom bogʻlashdir».Моликка етиб келишича, Усмон ибн Аффон (розияллоҳу анҳу) умра қилганида баъзан (Маккадан) қайтмагунча уловидан (юкини) туширмасди. Молик айтди: «Умра — суннатдир; мусулмонлардан бирор киши уни тарк этишга рухсат берганини билмаймиз». Молик айтди: «Мен ҳеч кимнинг бир йилда бир неча марта умра қилишини маъқул кўрмайман». Молик аҳлига (жинсий) яқинлик қилиб қўйган умра қилувчи ҳақида: «Бунда унга ҳадий (сўйиш) ва (яна) бошқа бир умра — бузган умрасини тамомлагач янгидан бошлайдиган умра вожиб бўлади; бузган умрасига қаердан иҳром боғлаган бўлса, ўша ердан иҳром боғлайди — магар мийқотидан узоқроқ жойдан иҳром боғлаган бўлса, унга фақат мийқотидан иҳром боғлаш (кифоя)», деди. Молик айтди: «Ким Маккага умра билан кириб, жунуб ёки таҳоратсиз ҳолда Байтни тавоф қилса, Сафо билан Марва орасида саъй қилса, сўнг аҳлига яқинлик қилса, кейин (ҳолатини) эсласа — ғусл қилади ёки таҳорат олади, сўнг қайтиб Байтни тавоф қилади, Сафо билан Марва орасида саъй қилади, бошқа бир умра қилади ва ҳадий сўяди. Эри иҳромдаги аёлига яқинлик қилиб қўйса, аёлга ҳам худди шу (ҳукм)». Молик айтди: «Танъимдан умра қилишга келсак — ким Ҳарамдан чиқиб, сўнг иҳром боғлашни истаса, иншааллоҳ, бу унга кифоя қилади; лекин афзали — Расулуллоҳ ﷺ белгилаган мийқотдан ёки Танъимдан узоқроқ (жой)дан иҳром боғлашдир».