وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ نَافِعٍ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ، كَانَ يَقُولُ الْمَرْأَةُ الْمُحْرِمَةُ إِذَا حَلَّتْ لَمْ تَمْتَشِطْ حَتَّى تَأْخُذَ مِنْ قُرُونِ رَأْسِهَا وَإِنْ كَانَ لَهَا هَدْىٌ لَمْ تَأْخُذْ مِنْ شَعْرِهَا شَيْئًا حَتَّى تَنْحَرَ هَدْيَهَا . وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ أَنَّهُ سَمِعَ بَعْضَ أَهْلِ الْعِلْمِ يَقُولُ لاَ يَشْتَرِكُ الرَّجُلُ وَامْرَأَتُهُ فِي بَدَنَةٍ وَاحِدَةٍ لِيُهْدِ كُلُّ وَاحِدٍ بَدَنَةً بَدَنَةً . وَسُئِلَ مَالِكٌ عَمَّنْ بُعِثَ مَعَهُ بِهَدْىٍ يَنْحَرُهُ فِي حَجٍّ وَهُوَ مُهِلٌّ بِعُمْرَةٍ هَلْ يَنْحَرُهُ إِذَا حَلَّ أَمْ يُؤَخِّرُهُ حَتَّى يَنْحَرَهُ فِي الْحَجِّ وَيُحِلُّ هُوَ مِنْ عُمْرَتِهِ فَقَالَ بَلْ يُؤَخِّرُهُ حَتَّى يَنْحَرَهُ فِي الْحَجِّ وَيُحِلُّ هُوَ مِنْ عُمْرَتِهِ . قَالَ مَالِكٌ وَالَّذِي يُحْكَمُ عَلَيْهِ بِالْهَدْىِ فِي قَتْلِ الصَّيْدِ أَوْ يَجِبُ عَلَيْهِ هَدْىٌ فِي غَيْرِ ذَلِكَ فَإِنَّ هَدْيَهُ لاَ يَكُونُ إِلاَّ بِمَكَّةَ كَمَا قَالَ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى {هَدْيًا بَالِغَ الْكَعْبَة} وَأَمَّا مَا عُدِلَ بِهِ الْهَدْىُ مِنَ الصِّيَامِ أَوِ الصَّدَقَةِ فَإِنَّ ذَلِكَ يَكُونُ بِغَيْرِ مَكَّةَ حَيْثُ أَحَبَّ صَاحِبُهُ أَنْ يَفْعَلَهُ فَعَلَهُ .
Nofeʼ (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo) shunday derdi: «Ihromdagi ayol (ihromdan) chiqqanida, boshining kokillaridan olmaguncha soch taramasin. Agar uning hadiysi boʻlsa, hadiysini soʻymaguncha sochidan hech narsa olmasin». Molik baʼzi ilm ahlining shunday deganini eshitdi: «Er va xotini bitta tuyada (badana) sherik boʻlmasin; har biri alohida bittadan tuya (badana) soʻysin». Molikdan haj (mavsumi)da soʻyish uchun oʻzi bilan hadiy berib yuborilgan, ammo umraga ihrom bogʻlagan kishi haqida — u (ihromdan) chiqqanida soʻysinmi yoki uni hajda soʻyguncha va oʻzi umradan chiqquncha keyinga qoldirsinmi, deb soʻralganda, u dedi: «Balki uni hajda soʻyguncha keyinga qoldirsin va oʻzi umrasidan chiqaversin». Molik aytdi: «Ov oʻldirgani uchun hadiy hukm qilingan yoki boshqa sabab bilan unga hadiy vojib boʻlgan kishining hadiysi faqat Makkada boʻladi — Alloh taboraka va taolo aytganidek: {Kaʼbaga yetib boradigan qurbonlik}. Hadiy oʻrniga (beriladigan) roʻza yoki sadaqaga kelsak, u Makkadan tashqarida — egasi qayerda ado etishni xohlasa, oʻsha yerda boʻladi».Нофеъ (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинади: Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) шундай дерди: «Иҳромдаги аёл (иҳромдан) чиққанида, бошининг кокилларидан олмагунча соч тарамасин. Агар унинг ҳадийси бўлса, ҳадийсини сўймагунча сочидан ҳеч нарса олмасин». Молик баъзи илм аҳлининг шундай деганини эшитди: «Эр ва хотини битта туяда (бадана) шерик бўлмасин; ҳар бири алоҳида биттадан туя (бадана) сўйсин». Моликдан ҳаж (мавсуми)да сўйиш учун ўзи билан ҳадий бериб юборилган, аммо умрага иҳром боғлаган киши ҳақида — у (иҳромдан) чиққанида сўйсинми ёки уни ҳажда сўйгунча ва ўзи умрадан чиққунча кейинга қолдирсинми, деб сўралганда, у деди: «Балки уни ҳажда сўйгунча кейинга қолдирсин ва ўзи умрасидан чиқаверсин». Молик айтди: «Ов ўлдиргани учун ҳадий ҳукм қилинган ёки бошқа сабаб билан унга ҳадий вожиб бўлган кишининг ҳадийси фақат Маккада бўлади — Аллоҳ таборака ва таоло айтганидек: {Каъбага етиб борадиган қурбонлик}. Ҳадий ўрнига (бериладиган) рўза ёки садақага келсак, у Маккадан ташқарида — эгаси қаерда адо этишни хоҳласа, ўша ерда бўлади».