حَدَّثَنِي يَحْيَى، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا ذَهَبَ إِلَى قُبَاءٍ يَدْخُلُ عَلَى أُمِّ حَرَامٍ بِنْتِ مِلْحَانَ فَتُطْعِمُهُ وَكَانَتْ أُمُّ حَرَامٍ تَحْتَ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ فَدَخَلَ عَلَيْهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَوْمًا فَأَطْعَمَتْهُ وَجَلَسَتْ تَفْلِي فِي رَأْسِهِ فَنَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytadi: Rasululloh ﷺ Quboga borganlarida, Umm Harom bint Milhonnikiga kirar edilar, u (Umm Harom) ularni taomlantirar edi. Umm Harom Uboda ibn Somitning (xotini) nikohida edi. Bir kuni Rasululloh ﷺ uning oldiga kirdilar, u ularni taomlantirdi va oʻtirib, u zotning boshlarini (tarab, bitini) qarar edi. Shunda Rasululloh ﷺ uxlab (mudrab) qoldilar, soʻng kulib uygʻondilar. Umm Harom: «Sizni nima kuldirmoqda, yo Rasululloh?» dedi. U zot: «Ummatimdan bir guruh menga koʻrsatildi — ular Alloh yoʻlida gʻazot qilib, dengizning oʻrtasida, taxtlar ustida (oʻtirgan) podshohlar kabi yoxud taxtlardagi podshohlar kabi suzib borar edilar», dedilar. U (ayol): «Yo Rasululloh, Allohga duo qiling, meni (ham) ular qatoriga (qoʻshsin)!» dedi. U zot unga duo qildilar, soʻng boshlarini qoʻyib uxladilar. Keyin yana kulib uygʻondilar, u (ayol): «Yo Rasululloh, nima uchun kulyapsiz?» dedi. U zot birinchi martadagidek (yana): «Ummatimdan bir guruh menga koʻrsatildi — ular Alloh yoʻlida gʻazot qilib, taxtlar ustidagi podshohlar kabi yoxud taxtlardagi podshohlar kabi (edilar)», dedilar. U: «Yo Rasululloh, Allohga duo qiling, meni ular qatoriga (qoʻshsin)!» dedi. U zot: «Sen (ana oʻsha) avvalgilardansan», dedilar. (Roviy Ishoq qoʻshimcha qildi:) U (Umm Harom) Muoviya davrida dengizda safar qildi va (qirgʻoqqa) tushganda ulovidan yiqilib, halok boʻldi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтади: Расулуллоҳ ﷺ Қубога борганларида, Умм Ҳаром бинт Милҳонникига кирар эдилар, у (Умм Ҳаром) уларни таомлантирар эди. Умм Ҳаром Убода ибн Сомитнинг (хотини) никоҳида эди. Бир куни Расулуллоҳ ﷺ унинг олдига кирдилар, у уларни таомлантирди ва ўтириб, у зотнинг бошларини (тараб, битини) қарар эди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ ухлаб (мудраб) қолдилар, сўнг кулиб уйғондилар. Умм Ҳаром: «Сизни нима кулдирмоқда, ё Расулуллоҳ?» деди. У зот: «Умматимдан бир гуруҳ менга кўрсатилди — улар Аллоҳ йўлида ғазот қилиб, денгизнинг ўртасида, тахтлар устида (ўтирган) подшоҳлар каби ёхуд тахтлардаги подшоҳлар каби сузиб борар эдилар», дедилар. У (аёл): «Ё Расулуллоҳ, Аллоҳга дуо қилинг, мени (ҳам) улар қаторига (қўшсин)!» деди. У зот унга дуо қилдилар, сўнг бошларини қўйиб ухладилар. Кейин яна кулиб уйғондилар, у (аёл): «Ё Расулуллоҳ, нима учун куляпсиз?» деди. У зот биринчи мартадагидек (яна): «Умматимдан бир гуруҳ менга кўрсатилди — улар Аллоҳ йўлида ғазот қилиб, тахтлар устидаги подшоҳлар каби ёхуд тахтлардаги подшоҳлар каби (эдилар)», дедилар. У: «Ё Расулуллоҳ, Аллоҳга дуо қилинг, мени улар қаторига (қўшсин)!» деди. У зот: «Сен (ана ўша) аввалгилардансан», дедилар. (Ровий Ишоқ қўшимча қилди:) У (Умм Ҳаром) Муовия даврида денгизда сафар қилди ва (қирғоққа) тушганда уловидан йиқилиб, ҳалок бўлди.