Yahyo ibn Said (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadiki, Sulaymon ibn Yasor (rahimahulloh) shunday dedi: «Men odamlarni koʻrdimki, ular qasam kafforatida (biror narsa) berganlarida, kichik mudd oʻlchovi bilan bir mudd bugʻdoy berishar va buni oʻzlariga kifoya deb hisoblashar edi». Molik aytdi: «Men qasamining kafforatini kiyintirish bilan ado etadigan kishi haqida eshitgan eng yaxshi (soʻz) shuki, agar u erkaklarni kiyintirsa, har biriga bittadan koʻylak kiydiradi; agar ayollarni kiyintirsa, har biriga ikkitadan koʻylak — bir koʻylak va bir roʻmol — kiydiradi; ana shu (miqdor) har biriga namozida kifoya qiladigan eng kam (miqdor)dir».Яҳё ибн Саид (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинадики, Сулаймон ибн Ясор (раҳимаҳуллоҳ) шундай деди: «Мен одамларни кўрдимки, улар қасам каффоратида (бирор нарса) берганларида, кичик мудд ўлчови билан бир мудд буғдой беришар ва буни ўзларига кифоя деб ҳисоблашар эди». Молик айтди: «Мен қасамининг каффоратини кийинтириш билан адо этадиган киши ҳақида эшитган энг яхши (сўз) шуки, агар у эркакларни кийинтирса, ҳар бирига биттадан кўйлак кийдиради; агар аёлларни кийинтирса, ҳар бирига иккитадан кўйлак — бир кўйлак ва бир рўмол — кийдиради; ана шу (миқдор) ҳар бирига намозида кифоя қиладиган энг кам (миқдор)дир».