Ibn Shihob (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadiki, Rofeʼ ibn Xadij (roziyallohu anhu) Muhammad ibn Maslama al-Ansoriyning qiziga uylandi. U ayol qariguncha uning nikohida boʻldi. Soʻng u (Rofeʼ) uning ustiga yosh bir qizga uylanib, yosh qizni undan afzal koʻrdi. Shunda u (birinchi xotini) undan taloq soʻradi, u esa uni bir marta taloq qildi. Soʻng iddasi tugashiga yaqin qolgunga qadar unga muhlat berdi, keyin uni (nikohiga) qaytarib oldi. Soʻng yana yosh qizni afzal koʻrdi, u ayol taloq soʻradi, u yana bir marta taloq qilib, soʻng qaytarib oldi. Keyin yana yosh qizni afzal koʻrdi, u ayol taloq soʻradi. Shunda u: «Ixtiyoring; endi (faqat) bitta (taloq) qoldi. Istasang, koʻrib turgan afzal koʻrishimga rozi boʻlib (nikohda) qolasan; istasang, sendan ajralaman», dedi. U ayol: «Yoʻq, men afzal koʻrilishga rozi boʻlib qolaveraman», dedi. Shu holda u ayolni ushlab qoldi. Ayol afzal koʻrilishga rozi boʻlib uning nikohida qolgach, Rofeʼ oʻziga hech qanday gunoh (bor deb) koʻrmadi.Ибн Шиҳоб (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинадики, Рофеъ ибн Хадиж (розияллоҳу анҳу) Муҳаммад ибн Маслама ал-Ансорийнинг қизига уйланди. У аёл қаригунча унинг никоҳида бўлди. Сўнг у (Рофеъ) унинг устига ёш бир қизга уйланиб, ёш қизни ундан афзал кўрди. Шунда у (биринчи хотини) ундан талоқ сўради, у эса уни бир марта талоқ қилди. Сўнг иддаси тугашига яқин қолгунга қадар унга муҳлат берди, кейин уни (никоҳига) қайтариб олди. Сўнг яна ёш қизни афзал кўрди, у аёл талоқ сўради, у яна бир марта талоқ қилиб, сўнг қайтариб олди. Кейин яна ёш қизни афзал кўрди, у аёл талоқ сўради. Шунда у: «Ихтиёринг; энди (фақат) битта (талоқ) қолди. Истасанг, кўриб турган афзал кўришимга рози бўлиб (никоҳда) қоласан; истасанг, сендан ажраламан», деди. У аёл: «Йўқ, мен афзал кўрилишга рози бўлиб қолавераман», деди. Шу ҳолда у аёлни ушлаб қолди. Аёл афзал кўрилишга рози бўлиб унинг никоҳида қолгач, Рофеъ ўзига ҳеч қандай гуноҳ (бор деб) кўрмади.