وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ سُمَىٍّ، مَوْلَى أَبِي بَكْرِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِي صَالِحٍ السَّمَّانِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لَوْ يَعْلَمُ النَّاسُ مَا فِي النِّدَاءِ وَالصَّفِّ الأَوَّلِ ثُمَّ لَمْ يَجِدُوا إِلاَّ أَنْ يَسْتَهِمُوا عَلَيْهِ لاَسْتَهَمُوا وَلَوْ يَعْلَمُونَ مَا فِي التَّهْجِيرِ لاَسْتَبَقُوا إِلَيْهِ وَلَوْ يَعْلَمُونَ مَا فِي الْعَتَمَةِ وَالصُّبْحِ لأَتَوْهُمَا وَلَوْ حَبْوًا " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Agar odamlar azon va birinchi safda nima (fazilat) borligini bilganlarida, soʻng uni (faqat) qurʼa tashlash bilangina topa olganlarida edi, albatta qurʼa tashlardilar. Agar namozga erta kelishda nima (fazilat) borligini bilganlarida edi, albatta unga (yetishga) musobaqalashardilar. Agar xufton va bomdod namozlarida nima (fazilat) borligini bilganlarida edi, hatto emaklab boʻlsa-da, ularga kelardilar».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Агар одамлар азон ва биринчи сафда нима (фазилат) борлигини билганларида, сўнг уни (фақат) қуръа ташлаш билангина топа олганларида эди, албатта қуръа ташлардилар. Агар намозга эрта келишда нима (фазилат) борлигини билганларида эди, албатта унга (етишга) мусобақалашардилар. Агар хуфтон ва бомдод намозларида нима (фазилат) борлигини билганларида эди, ҳатто эмаклаб бўлса-да, уларга келардилар».