حَدَّثَنِي يَحْيَى، عَنْ مَالِكٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، وَأَبِي، سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّهُمَا أَخْبَرَاهُ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِذَا أَمَّنَ الإِمَامُ فَأَمِّنُوا فَإِنَّهُ مَنْ وَافَقَ تَأْمِينُهُ تَأْمِينَ الْمَلاَئِكَةِ غُفِرَ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ " . قَالَ ابْنُ شِهَابٍ وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ آمِينَ .
Qaʼnabiy bizga Molikdan, u Ibn Shihobdan, u Said ibn al-Musayyab va Abu Salama ibn Abdurrahmondan rivoyat qildiki, ular ikkisi unga Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan xabar berdilar: Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Imom ‹omiyn› deganida, sizlar ham ‹omiyn› denglar. Chunki kimning omiyni farishtalarning omiyniga toʻgʻri kelsa, uning oʻtgan gunohlari kechiriladi». Ibn Shihob dedi: Rasululloh ﷺ «omiyn» der edilar.Қаънабий бизга Моликдан, у Ибн Шиҳобдан, у Саид ибн ал-Мусайяб ва Абу Салама ибн Абдурраҳмондан ривоят қилдики, улар иккиси унга Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан хабар бердилар: Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Имом ‹омийн› деганида, сизлар ҳам ‹омийн› денглар. Чунки кимнинг омийни фаришталарнинг омийнига тўғри келса, унинг ўтган гуноҳлари кечирилади». Ибн Шиҳоб деди: Расулуллоҳ ﷺ «омийн» дер эдилар.