Abdulloh ibn Abu Bakr (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadiki, Abu Talha al-Ansoriy (roziyallohu anhu) oʻz bogʻida namoz oʻqiyotgan edi, shunda bir yovvoyi kaptar (dubsi) uchib kirib, chiqish yoʻlini qidirib u yoqdan-bu yoqqa uchib yura boshladi. Bu unga yoqib, koʻzi bir muddat qushni kuzatib qoldi, soʻng namoziga qaytdi-yu, necha rakaat oʻqiganini bilmay qoldi. U: «Mana shu mol-mulkim sababli menga bir fitna yetdi», dedi. Soʻng Rasululloh ﷺ huzuriga kelib, bogʻida unga yetgan fitnani aytdi va: «Yo Rasululloh, bu (bogʻ) Alloh yoʻlida sadaqadir, uni xohlagan joyingizga sarflang», dedi.Абдуллоҳ ибн Абу Бакр (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинадики, Абу Талҳа ал-Ансорий (розияллоҳу анҳу) ўз боғида намоз ўқиётган эди, шунда бир ёввойи каптар (дубси) учиб кириб, чиқиш йўлини қидириб у ёқдан-бу ёққа учиб юра бошлади. Бу унга ёқиб, кўзи бир муддат қушни кузатиб қолди, сўнг намозига қайтди-ю, неча ракаат ўқиганини билмай қолди. У: «Мана шу мол-мулким сабабли менга бир фитна етди», деди. Сўнг Расулуллоҳ ﷺ ҳузурига келиб, боғида унга етган фитнани айтди ва: «Ё Расулуллоҳ, бу (боғ) Аллоҳ йўлида садақадир, уни хоҳлаган жойингизга сарфланг», деди.