وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ الشَّرِيدِ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَبَّاسٍ، سُئِلَ عَنْ رَجُلٍ، كَانَتْ لَهُ امْرَأَتَانِ فَأَرْضَعَتْ إِحْدَاهُمَا غُلاَمًا وَأَرْضَعَتِ الأُخْرَى جَارِيَةً فَقِيلَ لَهُ هَلْ يَتَزَوَّجُ الْغُلاَمُ الْجَارِيَةَ فَقَالَ لاَ اللِّقَاحُ وَاحِدٌ .
Ibn Shihob (rahimahulloh) Amr ibn ash-Shariddan rivoyat qiladiki, Abdulloh ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan soʻraldi: bir kishining ikki xotini boʻlib, biri bir oʻgʻilni, ikkinchisi bir qizni emizgan boʻlsa, oʻsha oʻgʻil oʻsha qizga uylana oladimi? U: «Yoʻq, urugʻ (ota) bittadir», dedi.Ибн Шиҳоб (раҳимаҳуллоҳ) Амр ибн аш-Шариддан ривоят қиладики, Абдуллоҳ ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан сўралди: бир кишининг икки хотини бўлиб, бири бир ўғилни, иккинчиси бир қизни эмизган бўлса, ўша ўғил ўша қизга уйлана оладими? У: «Йўқ, уруғ (ота) биттадир», деди.