وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ أَبِي الرِّجَالِ، مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ حَارِثَةَ عَنْ أُمِّهِ، عَمْرَةَ بِنْتِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَهَى عَنْ بَيْعِ الثِّمَارِ حَتَّى تَنْجُوَ مِنَ الْعَاهَةِ . قَالَ مَالِكٌ وَبَيْعُ الثِّمَارِ قَبْلَ أَنْ يَبْدُوَ صَلاَحُهَا مِنْ بَيْعِ الْغَرَرِ .
Abu ar-Rijol Muhammad ibn Abdurrahmon ibn Horisa (rahimahulloh) onasi Amra bint Abdurrahmon (rahimahalloh)dan rivoyat qiladiki, Rasululloh ﷺ mevalarni ofatdan xoli (omon) boʻlmaguncha sotishdan qaytardilar. Molik aytdi: «Mevalarni pishgani koʻrinishidan avval sotish — bayʼul-gʻaror (noaniq savdo)dandir».Абу ар-Рижол Муҳаммад ибн Абдурраҳмон ибн Ҳориса (раҳимаҳуллоҳ) онаси Амра бинт Абдурраҳмон (раҳимаҳаллоҳ)дан ривоят қиладики, Расулуллоҳ ﷺ меваларни офатдан холи (омон) бўлмагунча сотишдан қайтардилар. Молик айтди: «Меваларни пишгани кўринишидан аввал сотиш — байъул-ғарор (ноаниқ савдо)дандир».