وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، أَنَّهُ سَمِعَ سَعِيدَ بْنَ الْمُسَيَّبِ، يَقُولُ قَطْعُ الذَّهَبِ وَالْوَرِقِ مِنَ الْفَسَادِ فِي الأَرْضِ . قَالَ مَالِكٌ وَلاَ بَأْسَ أَنْ يَشْتَرِيَ الرَّجُلُ الذَّهَبَ بِالْفِضَّةِ وَالْفِضَّةَ بِالذَّهَبِ جِزَافًا إِذَا كَانَ تِبْرًا أَوْ حَلْيًا قَدْ صِيغَ فَأَمَّا الدَّرَاهِمُ الْمَعْدُودَةُ وَالدَّنَانِيرُ الْمَعْدُودَةُ فَلاَ يَنْبَغِي لأَحَدٍ أَنْ يَشْتَرِيَ ذَلِكَ جِزَافًا حَتَّى يُعْلَمَ وَيُعَدَّ فَإِنِ اشْتُرِيَ ذَلِكَ جِزَافًا فَإِنَّمَا يُرَادُ بِهِ الْغَرَرُ حِينَ يُتْرَكُ عَدُّهُ وَيُشْتَرَى جِزَافًا وَلَيْسَ هَذَا مِنْ بُيُوعِ الْمُسْلِمِينَ فَأَمَّا مَا كَانَ يُوزَنُ مِنَ التِّبْرِ وَالْحَلْىِ فَلاَ بَأْسَ أَنْ يُبَاعَ ذَلِكَ جِزَافًا وَإِنَّمَا ابْتِيَاعُ ذَلِكَ جِزَافًا كَهَيْئَةِ الْحِنْطَةِ وَالتَّمْرِ وَنَحْوِهِمَا مِنَ الأَطْعِمَةِ الَّتِي تُبَاعُ جِزَافًا وَمِثْلُهَا يُكَالُ فَلَيْسَ بِابْتِيَاعِ ذَلِكَ جِزَافًا بَأْسٌ . قَالَ مَالِكٌ مَنِ اشْتَرَى مُصْحَفًا أَوْ سَيْفًا أَوْ خَاتَمًا وَفِي شَىْءٍ مِنْ ذَلِكَ ذَهَبٌ أَوْ فِضَّةٌ بِدَنَانِيرَ أَوْ دَرَاهِمَ فَإِنَّ مَا اشْتُرِيَ مِنْ ذَلِكَ وَفِيهِ الذَّهَبُ بِدَنَانِيرَ فَإِنَّهُ يُنْظَرُ إِلَى قِيمَتِهِ فَإِنْ كَانَتْ قِيمَةُ ذَلِكَ الثُّلُثَيْنِ وَقِيمَةُ مَا فِيهِ مِنَ الذَّهَبِ الثُّلُثَ فَذَلِكَ جَائِزٌ لاَ بَأْسَ بِهِ إِذَا كَانَ ذَلِكَ يَدًا بِيَدٍ وَلاَ يَكُونُ فِيهِ تَأْخِيرٌ وَمَا اشْتُرِيَ مِنْ ذَلِكَ بِالْوَرِقِ مِمَّا فِيهِ الْوَرِقُ نُظِرَ إِلَى قِيمَتِهِ فَإِنْ كَانَ قِيمَةُ ذَلِكَ الثُّلُثَيْنِ وَقِيمَةُ مَا فِيهِ مِنَ الْوَرِقِ الثُّلُثَ فَذَلِكَ جَائِزٌ لاَ بَأْسَ بِهِ إِذَا كَانَ ذَلِكَ يَدًا بِيَدٍ وَلَمْ يَزَلْ ذَلِكَ مِنْ أَمْرِ النَّاسِ عِنْدَنَا .
Said ibn al-Musayyab (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadiki, u: «Oltin va kumushni (muomaladan) toʻxtatib qoʻyish yer yuzidagi fasoddandir», derdi. Molik aytdi: «Kishining oltinni kumushga, kumushni oltinga jizof (oʻlchamay) sotib olishida zarar yoʻq — agar u tibr (quyilmagan xom oltin) yoki ishlab tayyorlangan taqinchoq boʻlsa. Ammo sanaladigan dirhamlar va sanaladigan dinorlarga kelsak, ular maʼlum boʻlib, sanalmagunicha hech kimga ularni jizof sotib olish durust emas. Agar ular jizof sotib olinsa, sanoq tark etilib jizof sotib olingani uchun bunda gʻarar (notaʼinlik) koʻzda tutilgan boʻladi, bu esa musulmonlarning oldi-sotdilaridan emas. Vaznlanadigan tibr va taqinchoqqa kelsak, uni jizof sotishda zarar yoʻq. Uni jizof sotib olish xuddi bugʻdoy, xurmo va shunga oʻxshash — jizof sotiladigan, lekin oʻlchash mumkin boʻlgan taomlarni sotib olishga oʻxshaydi. Bularni jizof sotib olishda zarar yoʻq». Molik aytdi: «Kim mushaf (Qurʼon), qilich yoki uzuk sotib olsa-yu, ularning birortasida oltin yoxud kumush boʻlsa va uni dinor yoki dirhamlarga olsa: dinorlarga sotib olingan, ichida oltin boʻlgan narsaning qiymatiga qaraladi. Agar oʻsha (narsa)ning qiymati uchdan ikki, ichidagi oltinning qiymati uchdan bir boʻlsa, bu joizdir, agar qoʻldan-qoʻlga boʻlib, unda kechiktirish boʻlmasa, zarari yoʻq. Ichida kumush boʻlgan narsalardan kumushga sotib olingani boʻlsa, uning qiymatiga qaraladi. Agar oʻsha (narsa)ning qiymati uchdan ikki, ichidagi kumushning qiymati uchdan bir boʻlsa, bu joizdir, agar qoʻldan-qoʻlga boʻlsa, zarari yoʻq. Bizning oldimizda odamlarning ishi hamisha shunday boʻlib kelgan».Саид ибн ал-Мусаййаб (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинадики, у: «Олтин ва кумушни (муомаладан) тўхтатиб қўйиш ер юзидаги фасоддандир», дерди. Молик айтди: «Кишининг олтинни кумушга, кумушни олтинга жизоф (ўлчамай) сотиб олишида зарар йўқ — агар у тибр (қуйилмаган хом олтин) ёки ишлаб тайёрланган тақинчоқ бўлса. Аммо саналадиган дирҳамлар ва саналадиган динорларга келсак, улар маълум бўлиб, саналмагунича ҳеч кимга уларни жизоф сотиб олиш дуруст эмас. Агар улар жизоф сотиб олинса, саноқ тарк этилиб жизоф сотиб олингани учун бунда ғарар (нотаъинлик) кўзда тутилган бўлади, бу эса мусулмонларнинг олди-сотдиларидан эмас. Вазнланадиган тибр ва тақинчоққа келсак, уни жизоф сотишда зарар йўқ. Уни жизоф сотиб олиш худди буғдой, хурмо ва шунга ўхшаш — жизоф сотиладиган, лекин ўлчаш мумкин бўлган таомларни сотиб олишга ўхшайди. Буларни жизоф сотиб олишда зарар йўқ». Молик айтди: «Ким мусҳаф (Қуръон), қилич ёки узук сотиб олса-ю, уларнинг бирортасида олтин ёхуд кумуш бўлса ва уни динор ёки дирҳамларга олса: динорларга сотиб олинган, ичида олтин бўлган нарсанинг қийматига қаралади. Агар ўша (нарса)нинг қиймати учдан икки, ичидаги олтиннинг қиймати учдан бир бўлса, бу жоиздир, агар қўлдан-қўлга бўлиб, унда кечиктириш бўлмаса, зарари йўқ. Ичида кумуш бўлган нарсалардан кумушга сотиб олингани бўлса, унинг қийматига қаралади. Агар ўша (нарса)нинг қиймати учдан икки, ичидаги кумушнинг қиймати учдан бир бўлса, бу жоиздир, агар қўлдан-қўлга бўлса, зарари йўқ. Бизнинг олдимизда одамларнинг иши ҳамиша шундай бўлиб келган».