وَحَدَّثَنِي عَنِ مَالِكٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، أَنَّهُ سُئِلَ عَنْ حَدِّ الْعَبْدِ، فِي الْخَمْرِ فَقَالَ بَلَغَنِي أَنَّ عَلَيْهِ نِصْفَ حَدِّ الْحُرِّ فِي الْخَمْرِ وَأَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ وَعُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَ وَعَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ قَدْ جَلَدُوا عَبِيدَهُمْ نِصْفَ حَدِّ الْحُرِّ فِي الْخَمْرِ .
Ibn Shihob (rahimahulloh)dan qulning xamr (ichgani) uchun hadi haqida soʻralganda, u: «Menga yetib kelishicha, unga xamr (ichgani) uchun ozod kishining hadining yarmi (boʻladi); Umar ibn al-Xattob, Usmon ibn Affon va Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhum) oʻz qullarini xamr (ichgani) uchun ozod kishi hadining yarmi bilan savalaganlar», dedi.Ибн Шиҳоб (раҳимаҳуллоҳ)дан қулнинг хамр (ичгани) учун ҳади ҳақида сўралганда, у: «Менга етиб келишича, унга хамр (ичгани) учун озод кишининг ҳадининг ярми (бўлади); Умар ибн ал-Хаттоб, Усмон ибн Аффон ва Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳум) ўз қулларини хамр (ичгани) учун озод киши ҳадининг ярми билан савалаганлар», деди.